Psalm 19

Psalm 19 is een bekende en geliefde psalm vanwege de grootheid van Gods schepping. Ook speelt hij een grote rol in de theologie, in het bijzonder de natuurlijke theologie. Er zijn verschillende vertalingen mogelijk van het vierde vers, en van die vertalingen hangt ook een stuk theologie af.

Vers 1-5 in de Nieuwe Bijbelvertaling luidt:
"De hemel verhaalt van Gods majesteit,
het uitspansel roemt het werk van zijn handen,
de dag zegt het voort aan de dag die komt,
de nacht vertelt het door aan de volgende nacht.

Toch wordt er niets gezegd, geen woord
gehoord, het is een spraak zonder klank.
Over heel de aarde gaat hun stem,
tot aan het einde van de aarde hun taal."

Er zijn een aantal verschillende vertaalopties voor het gedeelte: "toch wordt er niets gezegd, geen woord gehoord, het is een spraak zonder klank."

1. De NBV vertegenwoordigt de optie van Karl Barth, die in dit vers een tegenstelling zag met het voorafgaande.

2. De Statenvertaling vertaalt als volgt: "Geen spraak, en geen woorden zijn er, waar hun stem niet wordt gehoord".  Dit is de traditionele opvatting van Luther en Calvijn. Dit benadrukt de universaliteit van de boodschap, die voor elke taal en natie te horen is.

3. De NBG kiest weer voor een andere mogelijkheid. "Het is geen sprake en het zijn geen woorden, hun stem wordt niet vernomen." In de kanttekeningen van de NBG staat de bedoeling van deze vertaling vermeld: "De bedoeling van de gegeven vertaling is, dat de sprake der schepping, al geschiedt deze niet met gewone klanken en woorden, toch voor het geestelijk oor waarneembaar is."

4.  De vertaling van de Hebreeuwse Bijbel van Albert Koster heeft: "Er is geen zeggen en er is geen spreken - zonder dat hun stem gehoord wordt". Deze lezing is dezelfde als van de Septuaginta.

Toegevoegd op: 27 april 2006

Ga naar:   Startpagina   -   weblog archief

Mijn weblog

Hier schrijf over wat mijn meningen, commentaar bij gebeurtenissen, en alle ander zaken die ik relevant vind voor Nederlands Bijbelvertalingen