( ! ) Deprecated: Function split() is deprecated in /var/www/vhosts/nederlandsebijbels.nl/httpdocs/textpattern/lib/txplib_misc.php(512) : eval()'d code on line 408
Call Stack
#TimeMemoryFunctionLocation
10.0004234456{main}( ).../index.php:0
20.0041239432include( '/var/www/vhosts/nederlandsebijbels.nl/httpdocs/textpattern/publish.php' ).../index.php:33
30.03392020680preText( ).../publish.php:106
40.03402056504callback_event( ).../publish.php:191
50.03402056696call_user_func:{/var/www/vhosts/nederlandsebijbels.nl/httpdocs/textpattern/lib/txplib_misc.php:548} ( ).../txplib_misc.php:548
60.03402057008tru_tags_clean_url_handler( ).../txplib_misc.php:548
Nederlandse Bijbelvertalingen: weblog archief: Vertaalprincipes en vooroordelen

Vertaalprincipes en vooroordelen

Tijdens het surfen kwam ik een ontstellend interessant artikel tegen. Het betreft een publicatie van Th. van der Louw, docent Hebreeuws aan de Rijksuniversiteit Groningen. Dit artikel gaat in op vragen rond theologie, vertaalmethode en vertaalpraktijk met betrekking rond de Nieuwe Bijbelvertaling.

Als eerste citeert hij een overzicht van verschillende stereotype reacties die optreden bij een nieuwe vertaling. Deze reacties zijn stereotyp omdat ze uit gaan van eigen vooronderstelling over wat een vertaling zou moeten zijn, zonder dat de gevolgde methode overwegen wordt. Dus in plaats van dat de achterliggende vertaalprincipes kritisch geëvalueerd worden, wordt alleen de vertaling bekritiseert, terwijl de vertaling meestal een min of meer juist gevolg is van de gevolgde principes.
Ik vond het interessant dat dit mechanisme zo expliciet benoemd wordt, omdat ik het zelf ook vaak ben tegengekomen. Maar nu weet ik dus wat voor principe hier achter schuil gaat. :-)

Daarnaast bespreekt van der Louw ook twee verschillende opvattingen over taal. Volgens de ene visie geldt: "verbum est signum rei" (het woord is een teken van de zaak). Hierbij bestaat taal uit tekens die verwijzen naar een betekenis, deze betekenis verwijst weer naar de werkelijkheid. Dit is de achterliggende visie van Augustinus, Luther en de Statenvertalers. De taaltekens zijn hierdoor in principe willekeurig en kunnen door andere vervangen worden. Hierdoor kan men optimistisch zijn over vertaalwerk: er is een objectief vaststelbare betekenis van een tekst, en die kan van de ene taal in de andere overgezet worden. Hierbij is het uiteindelijk niet zozeer van belang of de vertaling zeer letterlijk of vrij is, het gaat om het overbrengen van de boodschap.
De andere opvatting ziet taal als een zelfstandige werkelijkheid, waarbij vorm en inhoud niet van elkaar te scheiden zijn. Taal schept een eigen werkelijkheid, en verwijst niet zozeer naar een werkelijkheid buiten de tekst. Hierdoor zijn teksten in principe onvertaalbaar. Vertalen is verdwalen en verraden. Bij vertalen valt alle nadruk op de brontaal, om de oorspronkelijke vorm en inhoud zo dicht mogelijk te benaderen.

Deze twee taalopvattingen waren voor mij een eyeopener. Tijdens colleges taalfilosofie heb ik al wel kennis gemaakt met deze visies, maar ze nog nooit toegepast gezien op bijbelvertaalwerk. 

Toegevoegd op: 11 januari 2007

Ga naar:   Startpagina   -   weblog archief

Mijn weblog

Hier schrijf over wat mijn meningen, commentaar bij gebeurtenissen, en alle ander zaken die ik relevant vind voor Nederlands Bijbelvertalingen